Suknia ślubna 1967

Koronka na całej powierzchni sukni to jeden z tych wyborów, których nie trzeba uzasadniać.

Krój fit-and-flare sprawia, że sylwetka jest podkreślona w talii i biodrach, a spódnica delikatnie rozszerza się od wysokości kolan, tworząc skromny tren. Całość pokryta jest koronką z motywami roślinnymi, która nadaje sukni głębi bez zbędnej ozdobności.

Głęboki dekolt w serek jest wykończony koronkowym brzegiem, a długie, przezroczyste rękawy przylegają do ramienia i kończą się skalowanym mankietem z koronki. Wzór koronki na rękawach jest nieco bardziej otwarty niż na gorsecie, co tworzy interesujący kontrast.

Z tyłu uwagę przyciąga małe wycięcie keyhole tuż pod linią karku, obramowane koronką i zapinane na rząd guziczków krytych materiałem biegnących ku talii. Taki detal jest niepozorny z przodu, a robi wrażenie w momencie, gdy panna młoda odwraca się.

Suknia sprawdzi się podczas ślubu kościelnego lub kameralnej uroczystości, gdzie koronka ma szansę wybrzmieć. Długi rękaw i zakryte plecy to też dobry wybór dla pań, które chcą eleganckiego zakrycia bez rezygnowania z charakteru.