Suknia ślubna 1962

Suknia, którą widać z odległości i która zostaje w głowie na długo po weselu.

Sylwetka syreny wykrojona jest w całości z kwiatowej koronki, ściśle dopasowanej przez gorset i biodra, skąd koronka rozszerza się w długi tren. Gorset bez ramiączek zakończony jest dekoltem w kształcie serca z wyraźnym głębokim wcięciem V pośrodku przodu. Koronka na gorsecie układa się w geometryczny wzór jodełki, który optycznie wyszczupla talię.

Długie rękawy to oddzielne elementy z koronki, osadzone tuż przy ramionach i opuszczone na ramię, co daje efekt odkrytych ramion bez zmiany linii dekoltu. Kończą się szerokim koronkowym mankietem przy nadgarstku. Wzdłuż centralnego szwu gorsetu widoczne są drobne perłowe lub kryształowe zdobienia, które iskrzą się przy każdym ruchu.

Z tyłu widoczny jest sznurowany gorset, który przebiega od środka pleców ku dołowi przez przezroczyste panele koronki, nadając sukni wyraźną strukturę. Tren sięga daleko za sylwetkę i pokryty jest tą samą koronką co cała spódnica.

Suknia sprawdzi się na ceremonię w plenerze, elegancki ogród czy śródziemnomorski dziedziniec, choć ma w sobie wystarczająco dużo dramatyzmu, by zaistnieć również w balowej sali. Romantyczna, ale bez przesady.