Suknia ślubna 1954

Są suknie, które widać z drugiego końca kościoła. Ta jest właśnie taka.

Klasyczna sylwetka ball gown z dopasowanym gorsecikowym stanikiem w kształcie serca i obszerną spódnicą rozchodzącą się w skromny tren. Na przedniej części stanika widoczne są trójwymiarowe aplikacje kwiatowe, które nadają strukturalnemu biustowi miękkiego, ręcznie wykończonego charakteru. Opadające rękawki spoczywają nisko na ramionach, optycznie wydłużają szyję i obramowują dekolt, nie zmieniając przy tym linii samego stanika, który zachowuje czysty kształt serca.

Cały materiał sukni to brokatowy tiul lub siatkowy szyfon z cekinami ułożonymi w koncentryczne, wirujące wzory. W naturalnym świetle prezentuje się w kolorze kości słoniowej, a przy każdym ruchu iskrzy się srebrną iryzacją. Objętość spódnicy jest naprawdę imponująca, swobodnie wypełni każdą kościelną nawę.

Plecy to osobna historia: głęboko odkryty tył z gorsetowym sznurowaniem, całkowicie odsłonięty powyżej linii spódnicy. To zestawienie frontowego przepychu z intymnym, precyzyjnym wykończeniem z tyłu robi ogromne wrażenie.

Idealna na ceremonie kościelne i wielkie przyjęcia w salach balowych, wszędzie tam, gdzie skala sukni ma sens.